Kursevi jezika

Engleski jezik

Kao jezik sa 841 milionom govornika, engleski je glavni jezik škole Mayflower. Zvanični je jezik u više od 70 zemalja sveta i mnogi ga smatraju univerzalnim jezikom cele planete. Prvi je po broju ljudi koji ga uče kao strani jezik, i već dugi niz godina je najdominantniji jezik ne samo na internetu, već i u svetskoj književnosti, filmskoj industriji, nauci, diplomatiji, sportu, popularnoj kulturi i slično. Koristi se kao jezik za sporazumevanje pri praktično svakom kontaktu sa stranom zemljom i njegova upotreba i korisnost su zaista neograničene. Iako je obavezan u osnovnom i srednjoškolskom sistemu, pa i u nekim visokoškolskim ustanovama, mnogo ljudi ima poteškoća da ga savlada. Bez obzira da li vam je potreban zbog komunikacije sa klijentima iz inostranstva ili želite da vaše najmlađe dete što pre krene da se upoznaje sa ovim jezikom, mi smo tu za vas. Naši kursevi obuhvataju ne samo različite uzraste već i drugačije metode rada, da bismo mogli da vam na što bolji približimo ovaj jezik i pomognemo da ga savladate. Naši profesori svoje metode prilagođavaju potrebama svakog polaznika, a kasnije svoje časovu modifikiju i planiraju na osnovu napretka samog polaznika, njegove brzine, želje i mogućnosti.

Nemački jezik

Zbog toga smo mi uveli kurseve za decu gde će radom u manjim grupama uz naše predane profesore korišćenjem različitih metoda rada bez problema savladati osnove ovog jezika i moći da nastave dalje usavršavanje.  Nastava je  prilagođena uzrastu polaznika, u potpunosti je interaktivna, obogaćena različitim vrstama igara, kvizova, učenja kroz muziku, kreiranja predstava, crteža i skečeva, sve u cilju da naši najmlađi polaznici na zabavan i kreativan način steknu njima neophodna i višestruko korisna znanja.


Španski jezik

Zbog velikog interesovanja naših starijih polaznika 2014. godine smo uvrstili i časove španskog jezika u našu ponudu. Zbog toga našim polaznicima nudimo grupne i individualne kurseve gde će, korišćenjem različitih metoda prilagođenih njihovom uzrastu, prethodnom znanju i sadašnjim potrebama moći veoma brzo da progovore, a po potrebi i propevaju, ovaj divan jezik.

 

Italijanski jezik

Italijanski (ital. lingua italiana ili italiano) ili toskanski jezik (lingua toscana ili toscano) je romanski jezik, koji govori oko 62 miliona ljudi, od kojih većina živi u Italiji. Standardni italijanski temelji se na firentinskom narečju. Ima duple (ili duge) suglasnike, kao latinski (za razliku od drugih romanskih jezika, kao francuski i španski). Kao kod drugih romanskih jezika, izuzev francuskog, naglasak reči je različit. Piše se latinicom. Kao i mnogi nacionalni jezici, italijanski jezik je moderni dijalekt koji se nametnuo kao domninantan jezik regiona koji je mnogo širi od njegovog prvobitnog područja. Standardni italijanski jezik je toskanski dijalekt iz okoline Firence, Pize i Sijene. Moguće je pokazati da je ovaj jezik obogaćen uticajima jezika Sicilije, Rima i drugih regiona. Toskanski dijalekt se nije nametnuo iz političkih, već iz razloga kulturnog prestiža.

 

Francuski jezik

Francuski jezik (fr. langue française ili français) je jedan od romanskih jezika koji se primarno koristi u Francuskoj, Belgiji, Švajcarskoj, prekomorskim teritorijama Francuske, kao i bivšim kolonijama Francuske i Belgije, uključujući Kvebek u Kanadi. Francuski je službeni jezik u 29 zemalja, većina kojih su članovi la francophonie, zajednice zemalja fraPrema istraživanju Europske komisije, Francuski je četvrti najšire korišćeni maternji jezik u Evropskoj uniji. On je treći po broju ljudi koji ga rezumeju u EU.ncuskog govornog područja.Iako je tek treći po broju govornika među romanskim jezicima (iza špankog i portugalskog), francuski jezik je i dalje geopolitički gledano najvažniji romanski jezik. I dok je još u 19. veku (i na početku 20. veka) uživao status glavnog svetskog jezika, tokom 20. veka francuski je drastično izgubio na važnosti, do te mere da se katkada (neutemeljeno) svoditi samo na jezik kulture i diplomacije.

 

Srpski jezik

Srpski jezik je jedan od slovenskih jezika iz porodice indoevropskih jezika. Prvi pisani spomenici u srpskoj redakciji staroslovenskog jezika potiču iz 11. i 12. veka.Ako bismo zanemarili do sada jasno nepotvrđene naučne hipoteze (koje imaju osnova) o prethodnim slovenskim (pa time i srpskim) pismima, može se reći da se, u različitim razdobljima srpski književni (standardni) jezik pisao glagoljicom, ćirilicom, arapskim pismom i latinicom.Do konačnog stvaranja srpske srednjovekovne feudalne države i definitivnog priklanjanja vizantijskom kulturnom prostoru za vreme Stefana Prvovenčanog Nemanjića i njegovog brata Svetog Save (Rastko Nemanjić), primorsko (jadransko) jezgro srpskog etničkog prostora je uslovno naporedo koristilo latinicu, glagoljicu i ćirilicu. I to upravo tim redosledom: Kolonizujući nekada rimske gradove po jadranskoj obali, prvobitno su prihvatili latinicu za svoje pismo. Postepenim i sve intenzivnijim okretanjem ka standardnom jeziku i pismu stvorenim za svoje potrebe, okrenuli su se korišćenju glagoljice. Da bi, na kraju, prihvatili ćirilicu kao efikasnije i u vizantijski kulturni prostor uklopljenije pismo.

Od 11. veka pa sve do prve polovine 20. jedino pismo u masovnoj kulturnoj upotrebi Srba bilo je ćirilica. Zbog raznoraznih zabrana korišćenja ćirilice u Austrougarskoj (današnjoj Vojvodini i Vojnoj krajini), kao i u Bosni i Hercegovini i Dalmaciji, bili su prisiljeni da koriste latinicu.

U vremenu dok je Dubrovnik bio nezavisna država, zajedno sa posebnim identitetom svojih žitelja, sagrađenim na osnovu srpskog etniciteta, kao i latinske kulture, može se reći da je manji deo Srba za svoje kulturne potrebe koristio latinicu.

Tokom vladavine Turaka posebnu potrebu su imali delovi srpskog i hrvatskog etniciteta koji su primili islamsku veroispovest. Oni su koristili arapsko pismo posebno prilagođeno dominantim jezičkim sistemima u Bosni.
Od početka 19. veka i stvaranja srpsko-hrvatskog jezičkog dogovora, prvo mestimično, a potom sve intenzivnije, Srbi su počeli koristiti latinicu. Najznačajniji srpski kulturni radnik druge polovine 19. veka, Đuro Daničić, svoje najznačajnije delo, Rječnik Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnostizapočeo je pisati (napomena: Đuro Daničić je polovinom 19. veka započeo sa pisanjem Rječnika JAZU, koji je dovršen tek sedamdesetih godina 20. veka), ali posebnom, reformisanom latinicom čiji su znakovi u potpunosti odgovarali ćiriličkim i delimično pravilu „jedno slovo za jedan glas“.

Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Not readable? Change text.